شناسايي روش هاي سنتي استحصال آب باران در استان خوزستان ) با معرفي روش حفيره (

استحصال آب باران يكي از شاخص ترين تكنيك‌هاي مديريت منابع آب براي مقابله با كم آبي خصوصاً در مناطق خشك و نيمه خشك مي‌باشد. در اين روش ها بخشي از بارش قبل از اينكه تبديل به سيلاب و يا به زمين نفوذ كند به شيوه‌هاي مختلفي مورد بهره‌برداري قرار مي گيرد. در استان خوزستان علي رغم داشتن رودهاي متعدد، به شيوه سنتي اين روش ها متناسب با نياز مردمان بومي مورد استفاده قرار مي گرفته است. در اين تحقيق با مصاحبه با افراد محلي همراه با بازديد ميداني از مناطق مختلف و استفاده از تصاوير Google Earth اين روش ها شناسايي گرديد، كه مي توان به روش آب انبار، گوراب، بند، تراس بندي سنگي، كشت روي مسيل، استخر ذخيره و حفيره اشاره نمود. روش حفيره در بين اين روش ها استفاده بيشتري داشته و در مناطق كم شيب با خاك ريزدانه درجنوب شرق شهر اهواز و منطقه دهنو هنديجان در اطراف خانه هاي روستايي حفر مي گرديده است و علاوه بر استفاده به منظور تامين بخشي از آب شرب دام، كشت درختان نخل وكنار در بستر آنها، مي توان كاركردي بعنوان يك سيستم باد شكن وكنترل كننده فرسايش بادي در محدوده روستا براي آنها در نظر داشت.