پتروگرافي و ژئوشيمي سنگ هاي ماگمايي و ارتباط آنهابا كانه زايي در ناحيه چهارگنبد (شمال شرق سيرجان) استان كرمان

منطقه­ي مورد مطالعه در شمال­شرق سيرجان، شمال كانسار مس چهارگنبد واقع شده است. پيكر اصلي سنگ­ها­ي ماگمايي منطقه به سه دسته شامل سنگ­هاي آتشفشاني، ساب­ولكانيك­ها و توده­هاي نفوذي كوچك و بزرگ كه تحت عنوان توده­هاي كوارتز ديوريت­پورفيري و گرانيت از آن­ها ياد مي­شود، تقسيم مي­شوند. سنگ­هاي آتشفشاني شامل آندزيت­بازالت و تراكي­آندزيت است كه فنوكريست­هاي پيروكسن و پلاژيوكلاز در زمينه­اي از جنس ميكروليت­هاي پلاژيوكلاز تشكيل بافت پورفيريك آندزيت بازالت­ها را داده­اند. در تراكي­آندزيت­ها با فنوكريست­هاي آلكالي فلدسپار و پلاژيوكلاز بافت تراكيتي و حفره­اي قابل مشاهده­است. ساب­ولكانيك­ها عمدتاً كوارتز آندزيت تا داسيت هستند كه كوارتز، پلاژيوكلاز و آمفيبول تشكيل بافت پورفيري تا گلومروپورفيريك را در كوارتزآندزيت­ها داده­اند. كوارتز ديوريت پورفيري با بافت پورفيريك و گرانوديوريت با بافت گرانولار و گاهي كنسرتال توده­هاي نفوذي عميق و نيمه­عميق را تشكيل مي­دهند. وجود بافت غربالي و منطقه­بندي نوساني در فنوكريست­هاي پلاژيوكلاز، اپاسيته­شدن كاني­هاي فرومنيزين منطقه، وجود بافت­هاي متنوع در سنگ­ها حاكي از تحولاتي از نوع عدم تعادل ترموديناميكي و يا اختلاط در ماگماي تشكيل­دهنده سنگ­هاي منطقه مي­باشد. بر اساس مطالعات پتروگرافي و استفاده از نمودارهاي ژئوشيمي، طبقه­بندي سنگ­ها در طيفي از حدواسط تا اسيدي قرار مي­گيرند. توده­هاي ديوريت­پورفيري در امتداد ساختارها (زون­هاي گسله اصلي) نفوذ كرده و فعاليت گرمابي حاصل از سيالات اين توده­ها باعث كانه­زايي پيريت و كالكوپيريت و مقادير فرعي از اسفالريت و گالن شده است كه در محل تقاطع دو گسل، كانه­زايي شديدتر مي­باشد.