غيبت امام زمان(عج)

در عصر غيبت كه دوره پنهان زيستي امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف است، معتقدان به مهدويت براي زمينه سازي و نيل به جامعه موعود جهاني، داراي رسالت ها و مسئوليت هاي خطيري هستند كه با پاي بندي و اجراي آنها مي توانند زمينه ساز ظهور آن حضرت باشند. اين پنهان زيستي فقط مختص امام زمان(عج) نيست بلكه تعدادي از پيامبران گذشته نيز داراي غيبت بوده اند و غيبت سري از اسرار الهي است كه حكمت هايي همچون حفظ جان امام، نبودن پيمان ظالمان بر عهده او، آزمايش و تاديب مردم و... در روايات براي آن ذكر شده است. انبياء و امامان معصوم(ع) در روايات متعددي غيبت حضرت را بيان كرده اند و ائمه نيز با كم ارتباط برقرار كردن با مردم زمينه را براي غيبت امام عصر(عج) آماده نمودند و در زمان غيبت صغري نوابان خاص امام رابطان ايشان با مردم بودند و در غيبت كبري فقهاي جامع الشرايط حجت اويند و زمام امور جامعه را برعهده دارند. و به فرموده امام هادي(ع): اگر نبودند عالماني كه پس از غيبت امام مهدي(عج) مردم را به سوي آن حضرت بخوانند و آن ها را به سوي امامشان هدايت كنند و با حجت ها و دليل هاي محكم الهي از دين او حمايت كنند و اگر نبودند آن عالمان هوشيار كه بندگان خدا را از دام هاي شيطان و شيطان صفتان و از دشمنان اهل بيت نجات دهند هيچ كس نمي ماند مگر اين كه از دين خدا بيرون مي رفت و...(طبرسي، 1416: 1، 15) پس وظيفه ما اين است كه آمادگي داشته و زمينه را براي ظهور حضرت ولي عصر(عج) آماده كنيم. در اين نوشتار به اقسام غيبت و پيشينه و علل آن مي پردازيم.