نور در معماري ايراني - اسلامي؛ تجلي گر كمال باريتعالي در كالبد معماري

چكيده نور به عنوان عامل بينايي و درك حقيقت اشياء همواره مورد توجه بوده و مي¬تواند كيفيات فضايي متفاوتي را در فضاي معماري ايجاد كند و فعاليت هاي مختلف را در تصورات انسان حيات بخشد و حالات رواني متغير را براي كاربران فراهم كند. نور در معماري ايراني همواره نشاني از خالق، عاملي براي القاي حس معنويت و وحدت فضا بوده است. به جهت اين اهميت و در جهت بيشتر روشن شدن اهميت موضوع نور در معماري، در اين پژوهش كه با روش كيفي و با بهره گيري از ابزار مطالعات كتابخانه اي و اينترنتي انجام شد، مفهوم نور از ديدگاه هاي مختلف ، كاربرد آن در معماري، عناصر نورگير در معماري ايراني بررسي شد. حضور نور در معماري ايراني همواره به گونه اي بوده كه درك بهتر از حجم و برقراري ارتباط مناسب بين بيننده و اثر معماري صورت گرفته است. عناصر معماري با توجه به فرم و عملكرد در يا نور را در آستانه ورود به بنا كنترل كرده اند و يا به طور كامل وارد ساختمان كرده اند. واژگان كليدي: نور، عناصر نورگير، معماري ايراني، معماري اسلامي