ايجاد سرزندگي و پويايي در محله با بهره‌گيري از رويكرد TND نمونه موردي: محله حصار

با شروع عصر مدرن و در پي آن ايجاد كنگره سيام و منشور آتن، منطقه بندي عملكردي رواج پيدا كرد و محلات مفهوم خود را ازدست‌داده و هويت و سرزندگي در شهرها از بين رفت. در جهت رفع مشكلات ناشي در اواخر قرن بيستم جنبش نوشهرگرايي به وجود آمد. اين جنبش براي ايجاد جوامع پايدار و كارا بازگشت به الگوي محلات سنتي را امري لازم مي داند. يكي از مهم‌ترين اصطلاحات مطرح‌شده در نهضت نوشهرسازي، توسعه محلات سنتي (TND) است. اين رويكرد توجه ويژه‌اي به برنامه‌ريزي و طراحي محلات دارد و بسياري از راهكارهاي آن در جهت ارتقاء ابعاد مختلف محله مي‌باشد. تحقيق حاضر به‌منظور ساماندهي يكي از محلات شهري و ايجاد سرزندگي در آن انجام‌گرفته است. اين تحقيق ازنظر روش جزء تحقيقات توصيفي- تحليلي و اسنادي- ميداني مي‌باشد. درروند تحقيق تعاريف، اصول و راهكارها موردبررسي قرارگرفته و به انجام مطالعات بر روي بافت محله‌ي حصار درزمينه‌هاي جمعيتي، كالبدي، عملكردي و دسترسي پرداخته‌شده و از برخي معيارهاي TND براي ساماندهي و ارتقاء ساختار كالبدي-‌فضايي محله و ايجاد سرزندگي در آن استفاده‌شده است. نتيجه تحقيق را مي‌توان كارايي معيارهاي TND در ساماندهي محله حصار و ترغيب ساكنين و مراجعين به سكونت در اين محله عنوان كرد.