چشم وجايگاه آن در ارتباط تصويري

ساختمان وجودي انسان از دستگاه‌هاي متعددي به وجود آمده كه هر يك از آن¬ها داراي وظيفه مخصوصي هستند؛ دستگاه احساس و ادراك كه عهده‌دار شعور، حس انديشه، لذت و اراده و دستگاه غير احساس و ادراك كه متصدي وظايفي از قبيل تغذيه، تنفس و امثال آن است. در اين ميان دستگاه بينايي به‌ عنوان واسطه¬ برقراري ارتباط با جهان اطراف جايگاه ويژه‌اي دارد. چشم به واسطه¬ اطلاعاتي كه درباره‌ محيط اطرافمان به ما مي‌دهد، يكي از مهم¬ترين اعضاي بدن به حساب مي¬آيد از اين رو چشم و عملكرد بينايي را نبايد تنها يك مكانيسم فيزيكي به حساب بياوريم، هدف از اين پژوهش، بررسي ويژگي¬ها و توانايي¬هاي چشم، و دستيابي به اطلاعاتي پيرامون نحوه¬ي ارتباطات چشمي و تاثير آن در هنرهاي تجسمي است. اين مقاله مبتني بر روش تحقيقي توصيفي _ تحليلي بوده و با استدلال استقرايي به جمع¬آوري اطلاعات پرداخته شده است و مباحث هر كدام جزء به جزء توضيح داده شده و در انتها به اين نتيجه¬ رسيده¬ايم كه چشم اين منبع ارتباطي و اطلاعاتي قوي در طول تاريخ تأثيرات بسزايي در هنرهاي تجسمي از خود به جاي گذاشته است.