بررسي تزئينات در دوره هاي مختلف معماري ايران

از ديرباز هنر در ميان مردم ايران زمين ازجايگاه ومنزلت خاصي برخورداربوده است. تلاش براي دستيابي به زيبايي ، كمال و خلق آثار بي بديع در كليه كارهاي اين مردم قابل رويت بوده است . ازجمله هنرهاي بكارگيري شده در دوران مختلف تاريخي بهره گيري از هنر تزئينات در بناهاي معماري است . بدون شك اين دستاورد نتيجه تلفيق ذوق و هنرطراحان و معماراني است كه نقش درنقش درپي آفرينش آثار شگرف درعصرخود بوده اند. تزئينات در آثار معماري از دو جهت سير پيدايش ، تحول و پيشرفت نقوش در تزئينات معماري حايز اهميت است . نخست نقوش شكل گرفته در تزئينات معماري به صورت يكجا و دريك زمان طراحي و ساخته نشده است، بلكه درطي دوره هاي متناوب تاريخي پديدارشده اند و دوم صرف نظراز عملكردهاي ظاهري اين نقوش هرنقش داراي محتوا، معنا ومفهوم خاصي بوده است. دراين مقاله سعي شده است تا با بررسي سير پيدايش، تحول و پيشرفت تزئينات در دوره هاي تاريخي پس از اسلام در بناهاي ايراني ، هرچه بهتر و بيشتر اين هنر مورد بررسي قرار گرفته است. مقاله ذيل به شيوه پژوهشي كاربردي و با ماهيت تفسيري - تاريخي تنظيم وتاليف گرديده است.