مؤلفه هاي گفتمان مبتني بر آزادانديشي در مناظره هاي رضوي (ع)، راهبردي آرماني براي آسيب شناسي چالش ها و موانع تحقق كرسي هاي آزادانديشي

كرسي هاي آزاد انديشي به عنوان فرآيندي مبتني بر عقلانيت و بكارگيري خرد جمعي در جهت تحقق بخشيدن به جنبش نرم افزاري و توسعة همه جانبة كشور، همواره مورد توجه خيل عظيمي از انديشمندان و متفكران بوده و جزء يكي از واژگان پر بسامد در گفتگوهاي علمي و سياسي جامعه كنوني ايران است. امّا متأسفانه تحقق و شكوفايي اين ايده با چالش ها و موانع بسياري مواجه گشته است، عمده ترين مانع، بر سر راه تحقق اين ايده، فقدان الگويي راهبردي مبتني بر آموزه هاي اسلامي ـ شيعي است، تا بواسطة آن، آسيب ها شناسايي و چالش هاي موجود برطرف گردد. با بررسي آموزه هاي اسلامي و سيرة ائمة معصومين (ع)، مشخص مي گردد كه بهترين الگو در زمينة برگزاري مطلوب كرسي هاي آزاد انديشي، مناظرات منحصر به فرد امام رضا (ع) با بزرگان اديان و مذاهب مي باشد. بدين منظور، پژوهش حاضر با روشِ توصيفي ـ تحليلي و با استناد به كتب تاريخي و روايي سعي دارد، با محوريت مناظرات امام رضا(ع) و بررسي و تحليل مؤلفه هاي آن، به آسيب شناسي چالش هاي پيش روي كرسي-هاي آزاد انديشي پرداخته و زمينة پوياي و شكوفايي هر چه بيشتر اين كرسي ها را فراهم آورد.