غذا واقتصاد گردشگري

اين روزها صرف غذا در رستوران‌ها و غذاخوري‌ها خود به يكي از فعاليت‌هاي گردشگران حين اقامت در مقصد بدل شده است و چشيدن طعم‌هاي جديد و نامتعارف، بخشي از ماجراجويي در سفر را براي گردشگران رقم مي‌زند. جذابيت طعم‌هاي تازه و خوشمزه تا حدي است كه براي برخي از گردشگران به تنها دليل بازگشت دوباره به يك مقصد تبديل مي‌شود و براي برخي ديگر، اصلي‌ترين دليل انتخاب يك مقصد. گردشگري غذا بر پايه همين علاقه‌مندي و حس كنجكاوي شكل مي‌گيرد.برگزاري جشنواره‌هاي غذاهاي محلي نيز فرصت مغتنمي است براي روستاييان و آشپزهاي محلي تا هنر آشپزي خود را در حضور مخاطبان بيشتري عرضه و بازاريابي كنند. از اين جهت گردشگري غذا مي‌تواند با ايجاد شغل و درآمد براي جوامع روستايي به توسعه آنها كمك كند. كشور ما نيز با داشتن آب و هواي متنوع و خرده‌ فرهنگ‌هاي بسيار، ظرفيت آن را دارد كه به مقصدي براي گردشگران غذا بدل شود.در سال‌هاي‌گذشته پيشنهاد ثبت شهر رشت در يونسكو به عنوان شهر خلاق غذا از سوي دبيركل كميسيون ملي يونسكو مطرح شد، اما نكته قابل توجه اين است كه امروزه صنعت گردشگري بيش از پيش به سوي كيفيت و ايجاد رويه‌هاي مشخص براي پاسخ گفتن به نيازهاي گردشگران پيش مي‌رود. براي گردشگراني كه آگاه‌تر شده‌اند و در هر تجربه‌اي به دنبال معنا و مفهوم مي‌گردند، ارائه غذا بايد به گونه‌اي باشد كه بتواند يك رستوران را براي آنها تبديل به يك جاذبه گردشگري كند. در چنين شرايطي آنچه بيش از پيش اهميت دارد، مديريت تقاضاي گردشگران است و البته دانستن اينكه آنها دقيقا چه مي‌خواهند و تعريف‌شان از يك رستوران خوب و با كيفيت چيست كه اين ميسر نخواهد شد با شناخت دقيق منطقه اي كه در آن ساكن هستيم و آگاهي از تمام پتانسيل هاي منطقه جهت رشد و توسعه‎ي آن.