تأثير صنعتي سازي روستاها بر توسعه روستايي

كشاورزي به عنوان فعاليت غالب در نواحي روستايي، به تنهايي قدرت تأمين اشتغال و درآمد كافي براي جمعيت روستايي را ندارد. علاوه برآن، مشكلات زيستي در بسياري از نواحي روستايي، اختلاف درآمد و سطح زندگي بين جوامع شهري و روستايي از عوامل عمدە مهاجرت‏هاي روستايي - شهري است. لذا توجه به ديگر فعاليت‏هاي اقتصادي درآمدزا در محيط روستا، از مهم‏ترين ضروريات برنامه‏ريزي منطقه‏اي در اين مقطع زماني است. صنعتي سازي روستا، علاوه بر ايجاد اشتغال و درآمد در نواحي روستايي، سهم قابل توجهي در تغييرات اجتماعي و محيطي نيز دارد. در اين ميان، صنعت روستايي به دلايلي چون كمك به حفظ جمعيت روستايي، افزايش سطح بهره وري اقتصادي، تنوع بخشي اقتصادي، تمركززدايي اقتصادي و استفاده بهينه از منابع، داراي اهميت فراواني است؛ به‏گونه‏اي كه وجود صنايع به عنوان شاخصي براي تعيين ميزان توسعه‏يافتگي و يا عدم توسعه‏يافتگي جامعه روستايي در نظر گرفته مي‏شود. بسياري از برنامه‏ريزان بر اين باورند كه اشتغال‏زايي، ايجاد امكانات رفاهي و خدماتي در نواحي روستايي روند مهاجرت را كاهش خواهد داد و در توسعه روستايي بايد به تنوع‏سازي اقتصاد روستايي و كارا كردن آن از طريق ايجاد صنايع مناسب در روستاها اقدام كرد. در اين‏راستا، هدف اين تحقيق، بررسي صنعتي‏سازي روستاها و تأثير آن بر توسعه مناطق روستايي بود.