تاثير تغيير كابري اراضي بر ترسيب كربن خاك (مطالعه موردي: منطقه سراوان، استان گيلان)

ذخيره كربن آلي در خاك به نحوه مديريت و كاربري اراضي بسيار حساس است. هر خاكي پتانسيل متعادلي براي ترسيب كربن دارد كه به وسيله پوشش گياهي طبيعي، شرايط اقليمي و خواص فيزيكي و شيميايي خاك تعيين مي‌شود. اين پژوهش با هدف بررسي تأثير تغيير كاربري اراضي بر ذخيره كربن خاك و برخي ويژگي‌هاي خاك در منطقه سراوان استان گيلان انجام شد. تعداد 15 نمونه خاك از دو عمق10-0 و 20-10 سانتي‌متر در كاربري جنگل و مرتع برداشت شد. به منظور بررسي تغييرات عمقي ويژگي‌هاي خاك،2 خاكرخ در هر كاربري به صورت تصادفي تشريح و نمونه برداري شد. نتايج نشان داد كه ميانگين درصد كربن آلي در عمق 10- 0 و 20-10 سانتيمتري خاك جنگل به ترتيب 3/ 2 و 8 /2 برابر كاربري مرتع است. بيشترين ذخيره كربن آلي خاك در عمق 10-0 سانتي‌متري خاك جنگلي (37 /35 تن در هكتار) بوده است. تغييرات كربن آلي در خاك مرتع با عمق تفاوتي ندارد. اما در كاربري جنگل بيشترين ذخيره كربن آلي خاك تا عمق 20 سانتي‌متري خاك بوده است. نتايج اين پژوهش بيانگر اين موضوع است كه جنگلكاري مي‌تواند كربن آلي خاك تا عمق 100 سانتي‌متري و در نتيجه توان اكوسيستم در ذخيره كربن را به مقدار قابل توجهي افزايش دهد.