استفاده از مهندسي سرويس به منظور تطبيق و تكامل سيستم‌هاي اطلاعاتي در راستاي تغييرات در لايه‌هاي معماري سازماني

معماري سازماني با هدف ايجاد نظم و برنامه‌اي مدون براي دارايي‌ها و فرآيند‌هاي يك سازمان بكارگرفته مي‌شود. سيستم هاي اطلاعاتي يكي از لايه‌هاي مهم در چارچوب‌هاي معماري سازماني هستند. سيستم هاي اطلاعاتي برپايه لايه زيرين، زيرساخت اجرا مي شوند و بر اساس لايه هاي راهبرد، حرفه و داده تعريف مي گردند. براي اجرا و تحقق تغييرات در لايه هاي راهبرد، حرفه و غيره بايد سيستم هاي اطلاعاتي با تغييرات هماهنگ و همراستا شوند. لازمه‌ي اين همراستايي، تطبيق و تكامل سيستم هاي اطلاعاتي است. برخي از تغييرات با تغيير در مدل‌هاي طراحي سيستم هاي اطلاعاتي پاسخ داده مي شوند كه منجر به تكامل مي گردد و برخي از تغييرات در زمان اجرا و با تطبيق پذيري سيستم پاسخ داده مي شوند. در اين مقاله با استفاده از رويكرد مهندسي سرويس، چارچوبي براي توليد و توسعه سيستم هاي اطلاعاتي مبتني-بر-سرويس ارائه مي كنيم. لايه هاي زيرساخت، تركيب و هماهنگي، فرآيندهاي كسب و كار و سه مولفه‌ي مذاكره و تضمين كيفيت سرويس، طراحي و مهندسي سرويس و پايش و تطبيق سرويس بخش هاي تشكيل دهنده چارچوب هستند. وظايف هر يك از لايه ها و مولفه ها و قوانين تعريف شده در تعامل آنها، تضمين كننده تكامل و تطبيق پذيري سيستم هاي اطلاعاتي و همراستايي با نيازهاي سازمان‌ها است.