تاثير نقشه مفهومي بر خودتنظيمي و يادگيري استوكيومتري در دانش‏آموزان

هدف از انجام پژوهش حاضر، تعيين تاثير نقشه مفهومي بر خودتنظيمي و يادگيري استوكيومتري در دانش آموزان بوده كه به روش شبه آزمايشي با گروه گواه انجام شده است. جامعه آماري پژوهش حاضر دانش‏آموزان پسر سال چهارم دبيرستان منطقه 6 شهر تهران در سال تحصيلي 97-1396 بوده كه به روش نمونه‏گيري در دسترس تعداد 60 دانش‏آموز انتخاب شده است. جهت گردآوري اطلاعات از آزمون شيمي در مبحث استوكيومتري با روايي محتوايي قابل قبول و پايايي مناسب (882/0) و مقياس خودتنظيمي بوفارد كه حاوي ۱۴ سوال و در طيف 5 تايي ليكرت بوده، استفاده شده است، پايايي كل اين ابزار بر اساس ضريب آلفاي كرونباخ 86/0 محاسبه شده است. طرح پژوهش از دو گروه آزمودني (گروه آزمايش و گروه گواه) تشكيل شده است. در گروه آزمايش محتواي استوكيومتري به روش نقشه مفهومي در هشت جلسه اجرا شده است. در گروه گواه آموزش با استفاده از روش سنتي انجام شده است. داده‏‏هاي گردآوري شده با استفاده روش‏هاي آمار توصيفي (ميانگين، واريانس و انحراف معيار) و استنباطي (تحليل كوواريانس) تحليل شده است. نتايج پژوهش نشان داد، استفاده از نقشه مفهومي بر خودتنظيمي و يادگيري استوكيومتري در دانش آموزان تاثير مثبت دارد.