آموزش استدلال در زيست شناسي

زيست شناسي به عنوان يك علم پايه در بسياري از رشته هاي علمي ديگر تاثيرگزار است بنابراين لازم است تا تدريس و يادگيري اين علم نيز با جامع نگري صورت بگيرد تا بتواند دانش آموز را به خوبي در رشته هاي ديگر آماده كند و به او قدرت تاثيرگزاري و فعاليت در شاخه هاي علمي مرتبط را بدهد.اين در حالي است كه رويكرد بسياري از دانش آموزان در مطالعه اين درس در دبيرستان كاملا خشك و با تكرار صرف و حفظ كردن صورت مي پذيرد زيرا مهارتهايي مانند استدلال در اين علم و مطالعه آن به صورت جدي آموزش داده نمي شود. در اين مقاله دنبال آن هستيم تا به اين نياز آموزشي و پژوهشي در تدريس زيست شناسي پاسخي بدهيم. ابتدا كمي در مورد منطق و گزاره ها در آن مي پردازيم و به بيان استدلال و مثالهايي از آن در اين درس مي پردازيم و به روشهاي استدلال كردن آن اشاره مي كنيم.در اين ميان به مفاهيمي در نظريه يادگيري بلوم مي پردازيم كه مي خواهيم از آنها در جهت بالابردن توان استدلال دان شآموزان كمك بگيريم. سپس راهكارهايي براي تقويت اين مهارت بيان مي كنيم تا مبناي روشي براي تدريس در كلاس درس گردد و براي دانش آموز نيز مسيري را مشخص كند تا بتواند مطالعه خود را كاربردي تر نمايند يعني فراگيران با ارتباطاتي كه بين مفاهيم درس برقرار مي كنند از حالت حفظ كردن انبوهي از مطالب بي ربط به هم فاصله بگيرندو به جاي آن، به نظم ذهني بيشتر و انسجام بهتر مطالب درسي دست يابد.