ارتباط امنيت غذايي و امنيت ملي در مسير پيشرفت كشور

غذا ازجمله نيازهاي بنيادي جامعه بشري است و تأمين آن در مقوله امنيت غذايي نهفته است. امنيت غذايي هنگامي وجود دارد كه همه مردم همواره به غذاي كافي، سالم و مغذي دسترسي فيزيكي و اقتصادي داشته باشند و غذاي در دسترس نيازهاي رژيم تغذيهاي سازگار با ترجيحات آنان را براي يك زندگي فعال و سالم فراهم سازد. مفهوم امنيت غذايي پيششرطي براي بهرهمندي كامل از «حق بر غذا» است اما يك مفهوم قانوني نيست و تكليفي بر دوش نهادهاي مسئول نميگذارد. درمقابل حق بر غذا بهمنظور غلبه بر گرسنگي و سوءتغذيه و تحقق امنيت غذايي همگان الزاماتي قانوني بر دولتها اعمال ميكند. تحقق امنيت غذايي از وظايف دولتها و از اركان حفظ و ارتقاء امنيت ملي است. به بيان ديگر ارتباط امنيت غذايي و امنيت ملي ارتباطي دوسويه در مسير پيشرفت كشور است. دسترسي همگان به امنيت غذايي در راستاي اهداف «پيش‌‌نويس اوليهي سند الگوي پايه پيشرفت» ميباشد و منجر به اجراي عدالت - از اصول دين اسلام- خواهد شد. از اينروي مطالعه حاضر در راستاي «رويكرد امنيت ملي به الگوي پيشرفت» به بررسي ارتباط امنيت غذايي و امنيت ملي كه مقام مرجع آن دولتها ميباشند، ميپردازد.