بررسي جايگاه توسعه پايدار در شهر اسلامي

شهر اسلامي - گذشته از تعاريف مناقشه آميز صورت گرفته - داراي صفات و ويژگي هايي است كه تا كنون در مطالعات و بررسي هاي گوناگون به آنها اشاره شده است، كه از آن جمله مي توان به تعادل، زيبايي، هماهنگي، وحدت و برخورداري از حريم و ... اشاره نمود. پايداري به مفهوم امروزين آن يكي از ويژگي هايي است كه از ديرباز در شهرسازي و معماري اسلامي به صورت ضمني وجود داشته است. در مقاله ي حاضر با استفاده از روش تحليلي - توصيفي و با رويكردي استدلالي، به بيان جايگاه و نقش مفهوم پايداري در شهر اسلامي پرداخته شده است. در اين راه، پس از ارائه ي تعريفي از شهر اسلامي و تبيين وجوه تمايز آن با عبارات مشابه، جايگاه پايداري به صورت عام و شهرسازي و معماري پايدار به صورت خاص در اين شهر مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج مطالعه نشان مي دهد كه به سبب صفات و ويژگي هاي ذاتي شهر اسلامي كه ريشه در دين مبين اسلام دارد، پايداري از مشخصه هايي است كه در جهت دستيابي به شهر اسلامي، همواره مورد توجه بوده و در مسير تحقق شهروند متعالي، نقش مهمي ايفا مي نمايد.