تعقيب معيارهاي عدالت در نظريات معاصر توسعه

هدف اين مقاله تعقيب معيارهاي عدالت در نظريات توسعه سياسي معاصر است. نوشتار اين مهم را در دو سطح «فلسفه سياسي» و «اقتصاد سياسي» (نظريه هاي توسعه) توضيح مي دهد. در بخش نخست چهار شخصيت مركزي فلسفه سياسي به بحث گذاشته شده اند. به باور نويسنده اين چهار شخصيت تطور تاريخي مهمي را در حوزه عدالت پژوهشي معاصر سبب شده اند كه با مقوله توسعه عميقا مرتبط است. ايشان، هم چنان كه در متن توضيح داده شده است، هر يك گامي در مسير ايجاد ارتباط ميان توسعه و عدالت برداشته اند. به يك معنا تامل در عدالت طي فرايند توسعه مديون انديشه ورزي ايشان است و فارغ از مطالعه رويكرد ايشان به عدالت در مسير توسعه نمي توان دركي از سرنوشت اين مبحث در ادبيات معاصر فلسفه سياسي حاصل نمود. اين چهار شخصيت مركزي امانوئل كانت، كارل ماركس، يورگن هابرماس و جان راولز هستند. در بخش دوم به نظريه توسعه پايدار به عنوان مستعدترين نظريه اقتصاد سياسي جهت رويكرد هم زمان به عدالت و توسعه پرداخته شده است. در آن جا به اصلي ترين معيارهاي رويكرد به عدالت بر اساس نظريه توسعه پايدار توضيح داده شده است. معيارهاي رويكرد بومي، متوازن، منصفانه و رهايي بخش به توسعه اصلي ترين مفاهيم مورد بحث در اين بخش از مقاله هستند.