سيرت درويشان در گلستان سعدي و تذكره‌ي جادۀ‌العاشقين

صوفيان در هر دوره از تاريخ به عنوان قشري تأثيرگذار در جامعه حضور داشته اند؛ افكار و اعمال آنان همواره در شكل گيري بخشي از انديشه و كردار طبقات مختلف جامعه نافذ و مؤثّر بوده و حتّي گاهي موجب تحوّلات اجتماعي نيز شده است. اين نوشتار، با تكيه بر شيوة بررسي «بينامتني» قصد دارد انديشه هاي صوفيانة موجود در دو اثر ادبي ـ تعليميِ گران¬سنگ يكي «گلستان» سعدي شيرازي و ديگري «جادّة العاشقين» شريف الدّين حسين خوارزمي را مورد مطالعه و تحقيق قرار دهد؛ و زواياي فكري صاحبان اين دو اثر را در مورد به چالش كشيدن «اخلاق و سيرت درويشان و صوفيان» از مضمون حكايات و رواياتشان نمايان سازد. همچنين ميزان ظهور انديشه هاي صوفيانة سعدي شيرازي را در ذهن و زبان صوفيان چندين نسل بعد آشكار سازد.