نقش بلاغت گفتار در ساخت و استمرار پيرنگ حكايات

در متون روايي سنتي گاه همانقدر كه بلاغت دركيفيت ادبي اثر اهميت دارد به همان اندازه نيز بيان سخنان و ديالوگ‌هاي بليغ در پيرنگ داستان و وقوع رخداد نقش دارد. اين مقاله در پي آن است كه جايگاه گفتار بليغ را در تغيير كنش داستاني بر اساس حكايات گلستان نشان دهد. اهميت اين عنصر در اين اثر تا حدي است كه مي‌توان گفت پيرنگ بسياري از حكايات آن بر مدار گفتار بليغ و موثر مي‌چرخد. در بسياري از حكايات اين اثر، مهمترين عامل پيش برنده پيرنگ داستاني بيان سخنان بليغي است كه شخصيت‌هاي داستاني بيان مي‌كنند به گونه‌اي كه اگر در گفتار اندكي تغيير ايجاد شود، پيرنگ داستان استمرار نمي‌يابد. اگرچه عنصر گفتار بليغ، نقش موثري در ادبيت اين اثر دارد اما موجب ضعف در پيرنگ شده است. اهميت اين ويژگي تا حدي است كه به نظر مي‌رسد، نويسنده گاهي رخدادهاي داستان را به اين دليل در كنار يكديگر قرار مي‌دهد كه جريان داستان را به گفتار بليغ برساند و به آن ختم كند. اين كاركرد بيش از هرچيز به دليل وجه تعليمي اين اثرايجاد شده است.