تاثير برخي تركيبات بافري و آلكالايزري استان خراسان جنوبي بر فراسنجه هاي تخمير و هضم شكمبه اي در شرايط برون تني

با توجه به افزايش تقاضا براي شير و محصولات لبني، توليد كنندگان اين محصولات تحت فشار زيادي قرار مي گيرند تا سطح توليد و بهره وري خود را افزايش دهند. به دنبال اين مسئله احتمال ايجاد اسيدوز و اسيدوز تحت حاد شكمبه اي در گله هاي گاو شيري به دليل افزايش مصرف كربوهيدارت هاي سريع التخمير و كاهش pH، افزايش مي يابد. آزمايشي با هدف بررسي اثر برخي تركيبات بافري و الكالايزري استان خراسان جنوبي بر فراسنجه هاي تخمير و هضم شكمبه اي در شرايط برون تني انجام شد. مايع شكمبه از 2 رأس گاو فيستوله گذاري شده گرفته شد. سپس تخمير و توليد گاز با تيمار هاي يك و سه درصد اكسيد منيزيم، كربنات منيزيم، بيكربنات سديم و بنتونيت سديم به روش بلومل و همكاران در شيشه هاي 120 ميلي ليتري تعيين شد. داده هاي توليد گاز با معادله ارسكوف و مكدونالد تخمين زده شد. نتايج نشان داد بالاترين توليد گاز پس از 24 ساعت انكوباسيون مربوط به سطح 1 درصد بنتونيت سديم (4/ 16 1 ميلي ليتر) و كمترين مقدار مربوط به سطح 3 درصد اكسيد منيزيم (0/129 ميلي ليتر) بود. علاوه بر اين مقدار ماده خشك ناپديد شده در شرايط برون تني (IVDMD) بين تيمارها تفاوت معني داري نداشت. بالاترين مقدار pH در سطح 3 درصد اكسيد منيزيم (87/ 6) مشاهده شد و تفاوتي بين سطح 1 درصد و 3 درصد بيكربنات سديم وجود نداشت. با توجه به نتايج بدست آمده در اين آزمايش، سطوح 1و 3 درصد اكسيد منيزيم و 1 درصد بيكربنات سديم براي جلوگيري از افت pH و حداكثر كردن قابليت‌هضم ماده خشك در شرايط آزمايشگاهي، پيشنهاد مي شود.