برآورد اثر سطح توليد و سخت‌زايي بر ماندگاري گاوهاي هلشتاين ايران با مدل رگرسيون لجستيك

اين پژوهش بر پايه‌ي داده‌هاي زايش و طول عمر 206107 گاو از 496 گله هلشتاين ايران كه نخستين زايش آن‌ها در سال هاي 1370 تا 1391 بود، انجام شد. سه معيار ماندگاري شامل بقا تا 36 ماه پس از زايش نخست، بقا تا 36، 48 و 54 ماه پس از زايش نخست در نظر گرفته شد. ميانگين طول عمر 1/ 1294 روز و ميانگين بقا تا 36، 48 و 54 ماه بعد از نخستين زايش به ترتيب 55/ 0، 37/ 0 و 22/ 0 بود. ارتباط بين سطح توليد، سخت‌زايي و فصل نخستين زايش و سه معيار ماندگاري با يك مدل رگرسيون لجستيك و تابع پروبيت بررسي شد. سخت‌زايي شانس رسيدن به طول عمر توليدي 36 ماه را بين 4 تا 14 درصد و بقا تا سنين 48 و 54 ماه پس از زايش نخست تا 28 درصد كاهش داد. زايمان با جراحي شانس بقا تا 36 و 54 ماه پس از زايش نخست را 24 تا 36 درصد كاهش داد. شانس بقا تا 36 ماه پس از زايش نخست در گاوهاي خيلي پرتوليد نسبت به كم‌توليد 71 درصد بيشتر بود. در خصوص بقا تا سنين 48 و 54 ماهگي نيز رابطه مشابهي با توليد شير دوره اول مشاهده شد. فصل نخستين زايش تاثيري بر ماندگاري نداشت.