اثر تزريق هورمون آزاد كننده گونادوتروپين در دو زمان مختلف پس از تلقيح بر درصد گيرايي گاو هلشتاين در شرايط تنش حرارتي

هدف از اين مطالعه بررسي اثر تزريق GnRH در روز 6 و 12 پس از تلقيح بر درصد واكلي، فاصله دو فحلي و نرخ آبستني در گاو هلشتاين در شرايط تنش حرارتي بود. 2129 رأس گاو هلشتاين در فاصله چهار ماه به طور تصادفي در بين سه تيمار قرار گرفتند. در تيمار اول (n= 1250) هيچگونه تزريقي انجام نشد در تيمار دوم به گاوها در روز ششم پس از تلقيح GnRH (وتارولين، ابوريحان، تهران، ايران) تزريق شد (1091=n) و در تيمار سوم تريق گوناد در روز 12 پس از تلقيح (1038=n) صورت گرفت. داده ها با استفاده از رويه GLM نرم افزار SAS آناليز شدند. نتايج نشان داد تزريق GnRH در روز 6 پس از تلقيح نسبت به تزريق در روز 12 و گروهي كه تزريق انجام نشده بود تعداد و درصد فاصله فحلي 24-19 روز (فاصله فحلي استاندار) را افزايش داد. تزريق هورمون آزاد كننده گونادوتروپين در روز 6 يا 12 پس از تلقيح در مقايسه با گروه كنترل درصد گيرايي را افزايش داد (05/0P )، همچنين درصد گيرايي در گروهي كه تزريق گوناد در روز 6 انجام شده بود نسبت به تزريق گوناد در روز 12 بيشتر بود (05 /0P ).