تعيين ميزان جذب دي اكسيد كربن (CO2) دريك هكتار صنوبركاري درشهرستان خرم‌آباد‌

امروزه با توجه به افزايش فزاينده دي اكسيدكربن در جو و راهكار كاهش آن، ذخيره آن از طريق ذخاير جنگلي مورد توجه قرار گرفته است. اكوسيستم هاي جنگلي قابليت زيادي جهت ذخيره كربن به صورت چوب و ساير مواد آلي دارند و مي توانند از طريق افزايش زي‌توده و تجمع مواد آلي، سبب كاهش گازكربنيك در فضا شوند. افزايش غلظت اين گازها بخصوص گاز دي اكسيدكربن كه ناشي از عواملي مانند سوختهاي فسيلي، جنگل زدايي و انجام فعاليت هاي كشاورزي است باعث بروزخشكسالي و سيل هاي خانمان برانداز شده است. آلاينده ايي مانند دي اكسيد كربن رامي توان عامل اصلي آلودگي كره زمين دانست و امروزه يكي از مهمترين عوامل تخريب محيط زيست بحساب مي‌آيد. مفهوم گرمايش جهاني فقط به افزايش دماي كره زمين ختم نمي شود، بلكه اثر تغيرات اقليمي و پيامدهاي ناشي از آن بسيارنگران كننده است. از صنوبرها علاوه به توليد چوب مي‌توان با هدف ايجاد فضاي سبز و چشم‌انداز و منظر و توليد علوفه جهت دام بكار گرفته شوند و مهم‌تر اينكه به‌عنوان گونه‌هاي مبارز با آلودگي هوا و براي جذب دي اكسيد كربن هوا استفاده كرد. مطالعه پيش رو بر روي يك توده جنگل‌كاري شده صنوبر پنج‌ساله در شهرستان خرم‌آباد انجام گرفت مشخص كردكه دريك هكتار صنوبر طي پنج سال حدود 35 تن گاز دي اكسيد كربن جذب شده است.