بررسي اهميت حقوق شهروندي در فضاهاي شهري و معماري؛ (نمونه موردي شهر اروميه)

امروزه در بيشتر شهرهاي كشورهاي در حال پيشرفت همچون ايران، جايگاه و مفهوم حقوق شهروندي نه براي مديران و نه براي شهروندان و مردمان به مفهوم درست آن تعريف و تفهيم نگرديده است و حتي شهروندان شهرهاي بزرگ نيز كه با برپايي ساختمان هاي به ظاهر مدرن و غربي داعيه تجدد و پيشروي دارند هنوز با حقوق شهروندي بيگانه اند. بطوريكه در بيشتر شهرها اين تفكر در ذهن شهروندان نهادينه شده كه، شهر متعلق به دولت و شهرداري بوده و درصد بسيار كمي، آن را متعلق به خود مي دانند و كمتر شهروندي است كه در قبال مسائل و معضلات شهري احساس مسئوليت داشته باشد. متاسفانه افزايش جمعيت و رشد سريع شهر نشيني نيز موجب عدم شناخت معضلات شهري و كم توجهي به موضوعاتي همچون شهروند و حقوق شهروندي گرديده است. شهر، شهروند و مديريت شهري مفاهيمي هستند كه ارتباط نزديكي با يكديگر دارند، بطوريكه قوانين و مقررات شهري را مي توان به عنوان يكي از مهم ترين نقاط اتصال بين مديريت شهري و شهروندان قلمداد نمود. به تعبير بهتر بازيگران اصلي مديريت شهري در پرتو قوانين و مقررات شهري، مي توانند شهروندان را در اداره امور مشاركت دهند و مفهوم شهروندي را محقق سازند. با توجه به اهميت موضوع حقوق شهروندي در فضاهاي شهري، تحقيق حاضر سعي دارد با استفاده از روش توصيفي- تحليلي و گردآوري اطلاعات به صورت كتابخانه اي و مشاهدات ميداني، ضمن بررسي ارتباط بين حقوق شهروندي و شهر، به اين موضوع بپردازد كه با توجه به توسعه فيزيكي و كالبدي كه در چند سال گذشته در شهر اورميه شاهد آن بوده ايم، مفهوم حقوق شهروندي از بعد معماري و فضاهاي شهري در مقايسه با نمونه هاي خارجي تا چه اندازه رعايت گرديده و چه برنامه هاي استراتژيكي مي توانند در آينده كمك حال شهروندان و مديران شهري در راستاي رسيدن به شهري موفق باشند؟