مدلسازي رياضي جذب كربن دي اكسيد در يك تماس دهنده غشايي پلي وينيليدين دي فلورايد تخت در حضور حلالهاي فيزيكي و شيميايي

تماس دهنده هاي غشايي تجهيزاتي هستند كه امكان تماس مستقيم يك فاز گازي و يك فاز مايع را به منظور انتقال جرم بين آنها ، بدون پراكنش يك فاز در فاز ديگر فراهم آورد. در اين تحقيق دفع دي اكسيد كربن از مخلوط گازي CO2/CH4 كه در آن از آب ، AMP، DEA ، و غيره به عنوان افزايش دهنده سرعت واكنش استفاده شده است، مدلسازي گرديده است و پارامتر هاي موثر در ميزان دفع دي اكسيد كربن مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج حاصل از مدلسازي نشان مي دهد كه درصد دفع دي اكسيد كربن از مخلوط گازي توسط محلول آبي دو مولار دي اتانول آمين از محلول هاي فيزيكي (آب) و 2-AMINO-2METHYL 1- PROPANOL (AMP) بيشتر است. نتايج حاصله از مدلسازي نشان داد كه با افزايش دبي حلال، مقاومت فاز مايع در برابر انتقال جرم كاهش يافته و ميزان جداسازي افزايش مي يابد. با افزايش دبي گاز به دليل كاهش زمان ماند ميزان جداسازي كاهش مي يابد.