بررسي باور عاميانه ي پري در اشعار سبك هندي (صائب تبريزي ، بيدل دهلوي،امير خسرو دهلوي)

آثار ادبي فارسي يكي از غني ترين منابع ثبت آداب و رسوم و اعتقادات فرهنگ و ادب عامه است.يكي از عناصر فرهنگ و ادب عامه، اعتقاد به پري است كه از گذشته هاي بسيار دور تا كنون در فرهنگ ايران وجود داشته است. اعتقاد به پري و ويژگي هاي آن يكي از مضامين پركاربرد در حيطه ادبيات فارسي است.مقاله حاضر با هدف بررسي باور عاميانه ي پري در اشعار سبك هندي( صائب تبريزي، بيدل دهلوي و امير خسور دهلوي) نوشته شده است. بررسي تحليلي ديوان اين شاعران بزرگ زبان و ادبيات فارسي، نشان مي دهد كه شاعران سبك هندي علاوه بر اعتقاد به پري ، عقايد و باورهاي مربوط به اين موجود خيالي را كه در عصر و محيط زندگي شان وجود داشت به خوبي انعكاس داده اند . باور هايي مثل ارتباط پري با آيينه و شيشه ، زيبايي پري، مونث بودن پري ،پري خوانان و...