تحليل آوازهاي بومي در خلال لاي لاي خواني

لالايي ها در دسته ادبياتِ فولكلوريك، جزء اوّلين اشكال شعر غير رسمي ويژه كودكان است و قدمتي برابر با نخستين اشعار فارسي دارد. اين گونه از ادبيات شفاهي از گفتمان عاميانه و فولكلور جوامع اثر پذيرفته است . ﻻﻻيي ها نخستين پيمان آهنگين و شاعرانه است كه ميان مادر و كودك بسته مي شود و آرزوهاي مادر را بي تشويش و ساده بيان مي كند.. اين پژوهش در پاسخ به اين سوال است كه كاركردهاي لاي لاي خواني در ادبيات بومي چيست و بر آن است كه با تحليل لالايي ها در انواع ادبيات تعليمي ، غنايي و حماسي به اين فرضيه دست يابد كه بخش بزرگي از هشياري فرهنگي مردم هر زيست بوم با لالايي ها ارتباط دارد . در اين پژوهش نگارندگان مي كوشند كه اهميت لالايي ها را در وجوه مذهبي ، جامعه شناسي ، روانشناسي و تربيتي بازنمايي كنند .