اهميّت تاريخ شفاهي درآثار و تحقيقات طب سنتي محمدبن زكرياي رازي

The Importance of Oral History in the Traditional Medicine Research of Mohammad Ibn Zakariya Razi

اگر چه تاريخ شفاهي در نيم قرن اخير در جهان به عنوان يك روش و تكنيك خاص در تاريخ نگاري به حساب آمده است، اما منابع تاريخي نشان مي‌دهند كه طبيبان و دانشمندان ايراني قرن ها پيش جهت درك و فهم بيماري‌ها و درمان آن از اين روش استفاده مي كرده اند. در اين مقاله سعي برآن است به روش كتابخانه‌اي به بررسي و تحليل آثار مكتوب محمدبن زكرياي رازي و نقش تاريخ شفاهي در تحقيقات و معالجات اين دانشمند ايراني باز نمايي شود. مهمترين فلسفه تاريخ شفاهي استفاده از تجربيات افرادي است كه در زمان و مكان مشخص يك رويداد مهم را تجربه كرده باشند. بنابراين مطالعه و مشاهده دقيق محل و مكان وقوع يك حادثه و شناخت ويژگي طبيعي و انساني نقش مهمي درشناسايي علل پديده ها دارد. فرضيه اصلي اين است كه پزشكان باكاربست شرح حال بيماران كه به وسيله مصاحبه فعال تاريخ شفاهي توسط مورخين و به روش ميداني جمع آوري مي‌شود، بهتر مي‌توانند به شناخت بيماري و درمان بيماران بپردازند.