اخلاق عقلاني و آرامش در زندگي از ديدگاه محمد بن زكرياي رازي

Wisdom, Ethics, Calmness in Life due to Mohammad Ibn Zakariya Razi s Views

محمدبن زكرياي رازي در طبيعت¬گرايي خويش، آرامش را در يك زندگي معتدل مي¬بيند كه در آن نيازهاي طبيعت بدون اينكه از حالت اعتدال طبيعي خارج شوند، برآورده مي‌شود. البته چنين آرامشي را مبتني بر اخلاقي مي‌داند كه بر توسل به عقل و حكمت متمركز است؛ لذا از ديدگاه رازي استوار ساختن احكام اخلاقي بر مبناي ملاحظاتي از لذّت شخصي خطاست؛ بلكه اخلاق عقل محور را مي‌توان يكي از مؤلفه‌هاي نظريه اخلاقي رازي دانست؛ كه در اين نوع اخلاق مي‌توان به مفاهيمي چون دوستي، مهرباني، دگر خواهي و...كه خود زمينه ساز زندگي آرام هستند، دست يافت. دراين مقاله سعي بر اين است با توجه به جايگاه ويژه اخلاق در آثار اين فيلسوف جهان اسلام به تبيين رابطه منطقي عنصر عقل و حكمت با اخلاق و سپس پيامد آن در زندگي پرداخته شود.

In Mohammad Ibn Zakariya Razi s naturalism finds calmness in the temperament life in which the needs of nature are met without going out of normal moderation. Of course, he believes in such a calmness that is based on a morality that focuses on the use of reason and wisdom; therefore, from Razi s point of view, it is wrong to base moral judgments on considerations of personal pleasure, but the wisdom-based ethics can be one of the components of Razi s moral theories, in this kind of morality, it is possible to access the concepts such as friendship, kindness, and repression.. Which are the source of calm life by themselves. In the present article, we try to explain the logical relation of the element of reason and wisdom with ethics due to the specific place of morality and then its consequences in the life of the specialist of ethics in the works of this philosopher of the Islamic world.