مروري جامع بر بودجه بندي سرمايه اي

فرايند بودجه‌بندي سرمايه اي براي شركت، اين حقيقت را فرا مي‌گيرد كه ميزان قابل توجهي منابع نقدي براي يك دوره‌ي طولاني، تحت تعهد قرار مي گيرد. اين دلالت بر اين دارد كه پس از يك تصميم‌گيري براي آغاز يك پروژه، نقض آن احتمالا منجر به از دست دادن كلي يا جزئي مقدار سرمايه‌گذاري شده خواهد شد. علاوه ‌براين، تصميمات طولاني مدت نياز به ارزيابي ارزش پول در طول زمان، تجزيه و تحليل رفتار و ارتباط هزينه‌ها دارند. در اين زمينه، روندهاي بودجه‌بندي سرمايه اي، ابزارهايي هستند كه به مديران در تصميم‌گيري‌هاي طولاني مدت كمك مي‌كنند. چنين روندهايي كه بودجه را تشكيل مي‌دهند معمولاً به اين صورت تقسيم مي‌شوند: تجزيه و تحليل سرمايه‌گذاري، تنظيم نرخ تنزيل، و تجزيه و تحليل ريسك. مديريت بايد با بهبود در روش هاي بودجه بندي سرمايه اي و فرآيندهاي تامين مالي تركيب شود. با توجه به تجزيه و تحليل ريسك، ساده‌ترين روش ها شامل تنظيم نرخ‌هاي تنزيل هستند. همچنين پيچيده‌ترين روش ها، شامل تجزيه و تحليل حساسيت، تجزيه و تحليل روند، درخت تصميم‌گيري، و شبيه‌سازي Monte Carlo هستند. علي‌رغم وجود روش هاي پيچيده، بسياري از شركت‌ها همچنان روي ساده‌ترين روش تكيه دارند. توجيه استفاده‌ي روش هاي سنتي را به چند عامل مي‌توان نسبت داد كه عبارتنداز: ۱) راحتي محاسبه ۲) كمبود منابع مالي و استفاده‌ي محدود از فناوري هاي كامپيوتري ۳) وجود مديريت كم تجربه و ۴) تقاضاي زياد براي منابع انساني.