رابطه ساختار سازماني با فرهنگ كارآفريني در دانشگاه آزاد اسلامي ( مطالعه مورد:واحد هاي استان گيلان)

هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي رابطه بين عناصر ساختار سازماني با فرهنگ كار آفريني درواحد هاي دانشگاه آزاد اسلامي استان گيلان است. پژوهش به روش همبستگي انجام شده و جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه كاركنان واحد هاي دانشگاه آزاد اسلامي استان گيلان(واحد هاي بسيار بزرگ و بزرگ) به تعداد 1086 نفر ميباشد. نمونه آماري براساس جدول كرجسي و مورگان و با توجه به حجم جامعه 286 نفر تعيين شد. نمونه گيري به روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي انجام شده و ابزار گردآوري داده ها و اطلاعات شامل دو پرسشنامه : 1 – عناصرساختار سازماني با 20 سؤال پنج گزينه اي از طيف ليكرت كه محقق ساخته است و سه عنصر پيچيدگي ، رسميت و تمركز را مورد سنجش و برسي قرار مي دهد و2 – پرسشنامه فرهنگ كار آفريني با 40 سوال كه براساس طيف ليكرت تنظيم شده و هفت مؤلفه ( درك تغيير ، كشف فرصتها ، مشاركت ، خلاقيت فردي ، استقلال طلبي ، قبول مسئوليت و ريسك پذيري ) را مورد سنجش و بررسي قرار مي دهد . داده ها و اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمونهاي تحليل رگرسيون چندگانه و ضريب همبستگي پيرسون مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گرفت . يافته هاي به دست آمده از پژوهش نشان داد كه : اولابين عناصر ساختار سازماني و فرهنگ كارآفريني رابطه معنادار وجود دارد .ثانيا بين پيچيدگي و رسميت با فرهنگ كار آفريني رابطه منفي اما معنادار وجود دارد و اين دو متغير توان پيش بيني فرهنگ كار آفريني را دارند . همچنين بين تمركز و فرهنگ كار آفريني نيز رابطه معناداري وجود ندارد .