آزادي در اشعار ملك الشعرا بهار

آزادي يكي از مضامين برجسته اشعار شاعران دوره مشروطه است؛ شاعران با توجه به اوضاع سياسي كشور به اين مضامين در اشعار خود بسيار توجهداشتهاند. ملك الشعرا بهار يكي از بزرگترين شاعران دوره مشروطه است كه حجم زيادي از اشعارش در مورد آزادي و مصاديق آن است. مقالۀ حاضر با عنوان « آزادي در اشعار ملك الشعرا بهار» به روش كتابخانه¬ايبه نگارش درآمده ومفهوم آزادي و مصاديق آن را در اشعار ملك الشعرا بهار بررسيمي‌كند. ما در اين مقاله ابتداتجلي مظاهر آزادي از جمله، آزادي بيان، قانون و مجلس در اشعار بهار مورد بررسي قرار داده و سپس ديدگاه وي را در مورد حكومت ملي، استبداد و استعمار وهمچنينديگرمفاهيم مرتبط با آزاديشرح داده‌ايم. در اشعار بهار، آزاديبيشتر به معناي دموكراسي است؛ اما وي با ديدنهرجومرجفراواندركشورونفوذ روزافزون استعمار، به اين نتيجه مي‌رسد كه بدون يك حكومت مقتدر، دموكراسي را نمي‌توان در كشور ايران به اجرا گذاشت. به تعبير ديگر آزادي مورد نظر بهار آزادي سياسي، اجتماعي است كه آزادي بيان، مجلس و قانون از مظاهر مهم آن به شمار مي‌آيند؛ و براي رسيدن به آن بايد با استبداد داخليو استعمار خارجي مبارزه كرد.