رد پاي سبك خاقاني در سروده هاي بهار

بررسي همساني هاي شعري شاعران و رابطه‌ي مبتني بر تأثير و تأثّر خودآگاه و ناخودآگاه ميان آنان عرصه‌ي گسترده‌اي است كه مي تواند زمينه‌ي مناسبي جهت شناخت بهتر سروده‌هاي آنان و درك دقيق تر كلّيّت شعر فارسي و روند مطالعه ي دقيق تر سير ادبي را در ايران فراهم آورد. خاقاني شرواني(595-520 ها.ق) و محمد تقي بهار(1330-1265 ه. ش) هردو از سرايندگان نام آور زبان فارسي به شمار مي روند. اهمّيّت قصايد خاقاني و تأثير چشمگير او بر شاعران بعد از خود، در كنار مطالعات گسترده‌ي بهار در زمينه‌ي شعر كلاسيك ايران و توانمندي او در قصيده سرايي، اين سؤال را پيش مي‌آورد كه آيا بهار در سروده هاي خود از خاقاني متأثّر بوده يا خير؟ و در صورت مثبت بودن پاسخ، اين تأثير پذيري چه زمينه‌هايي را در بر مي‌گيرد؟ پژوهش حاضر بر آن است تا با بررسي همساني‌هاي شعري اين دو شاعر به اين پرسش‌ها و پرسش‌هاي مشابه ديگر پاسخ دهد. روش پژوهش توصيفي است و داده‌ها با استفاده از تكنيك تحليل محتوي بررسي شده است. نتيجه نشان مي‌دهد اهمّيّت شعر خاقاني و مطالعات گسترده‌ي بهار در ادب پارسي خواسته يا ناخواسته موجب پديد آمدن همساني‌هاي بسياري بين سروده‌هاي بهار با خاقاني در زمينه‌هاي آرايه‌ها، تركيبات و مضمون آفريني گرديده است و اين مسأله ما را در شناخت هر چه بهتر گستره‌ي تأثير شعرخاقاني ياري خواهد داد.