بررسي سياست در اشعار چهار پاره بهار

محمد تقي بهار متولد سال 1265 هجري شمسي در مشهد از شاعران بزرگ معاصر است كه تاثير به سزايي در شعر نو داشته است. بهار در سال 1332 هجري قمري به عنوان نمايده مجلس در دوره سوم مجلس شوراي ملي، از طرف مردم برگزيده شد و به طور مستقيم وارد سياست گرديد. به اين خاطر اشعار وي از ويژگي شخصيتي او كه مردي سياست مدار و طرفدار آزادي بود، بي تاثير نبوده است. از آثار محمدتقي بهار ديوان اشعار وي مي باشد كه شامل قصايد، غزليات، قطعات، مثنويات، مسمطات، تركيبات، ترجيعات، مستزادها، رباعيات، منظومه‌ها، اشعار محلي، تصنيف ها، گزيده اشعار و چهارپاره‌ها ميباشد مي توان نام برد و چهار پاره كه يكي از قالب هاي شعري وي مي باشد، در حقيقت مجموعه اي است پيوسته از چند دوبيتي با معناي منسجم و در وزني يكسان كه برخلاف «دوبيتي»، مصرع نخست هر بند لزوماً قافيه ندارد. در اين مقاله سعي شده است با استفاده از روش تحليل محتوا از نوع كيفي، به تاثير سياست بر اشعار چهارپاره بهار به اختصار پرداخته شود. در هر يك از اشعار چهارپاره بهار مقوله هاي سياست از جمله آزادي به صورت كم و بيش به كار رفته است.