بررسي هويت ملي مذهبي جهاني ادبيات پايداري در ديوان ملك‌الشعراي بهار

ادبيات پايداري، نوعي از ادبيات متعهّد و ملتزم كه از طرف مردم و پيشروان فكري جامعه در برابر آنچه حيات معنوي و مادّي آن‌ها را تهديد مي‌كند به وجود مي‌آيد كه ملتزم به آموزه‌هاي ديني و تعاليم قرآني است و مردم، تحوّلات اجتماعي و پيشروان فكري جامعه در آن نقش دارد. ادبيات پايداري در طول تاريخ و در كشاكش تهاجم قدرت‌ها و تدافع جوامع سلطه ناپذير، همواره به مثابه ابزار و سلاحي بازدارنده رخ نموده و موجبات احياء، تداوم و بقاي فرهنگي جوامع مورد هجوم يا تحت سلطه را فراهم آورده است. ادبيات پايداري با توجّه به مقتضيات ظهورش مي‌تواند متفاوت با دوره‌ي ديگر باشد چنان كه در يك برهه تاريخي نوع ادب معترض، افشاگر و هشداردهنده و در دوره‌اي ديگر نوع ادب عارفانه و زاهدانه و در روزگاري ديگر ادب سوگ و مرثيه را در مجموعه ادبيات پايداري به حساب مي‌آوريم طبق نقل و قول ژان پل‌سارتر در مورد ادبيات ملتزم غرض از ادبيات، تلاش و مبارزه است. تلاش و مبارزه براي ميل به آگاهي براي تحرّي حقيقت وبراي آزادي انسان. يكي از دغدغه‌هاي اصلي نويسندگان و شاعران اين نوع ادبيات، بي‌هويتي نسلي است كه رفاه غربت آن‌ها را از درد و رنج ملّت خويش غافل كرده است.