تحليل و بررسي بن مايه هاي تصويري در ديوان ملك الشعراء بهار

بن مايه هاي تصويري (motif) به معني موضوع، مضمون، طرح يا الگويي است كه جزء ذات اثر بوده و پديد آورنده ي تصاويري زيبا و بديع از حوادث يا وقايعي است كه مجموعاً درون مايه ي اثر ادبي را تشكيل داده و خط فكري شاعر و مسير جولان انديشه او را نشان مي دهد. بر مبناي اين نگرش تصاوير موجود در يك اثر، نمايانگر تم و مفهوم اصلي آن اثر است. از طرفي ديوان ملك الشعراء بهار سرشار از مضامين متنوعي است كه هر يك زمينه ساز تصاويري دلپذير و ماندگار است. اين مقاله به بررسي بن مايه هاي تصويري در ديوان بهار مي پردازد و تصويرهاي مربوط به وصف طبيعت و جلوه هاي مختلف آن، مضامين مربوط به حوادث و وقايع زندگي شخصي و محيط پيرامون شاعر و همچنين تصاويري كه مشتمل بر مفاهيم سياسي و اجتماعي است؛ از جمله بخش هاي آن است كه براي تقسيم بندي تصاوير در نظر گرفته شده است.