ادبيات تعليمي در آيينه شعر بهار

از طريق ادبيّات است كه انسانها به آگاهي، وجدان فردي و شعور اجتماعي و احساس مسؤوليّت، نائل مي‌آيند و به وظايف تاريخي خود واقف مي‌شوند و انرژي، توان و نبوغ خود را براي رسيدن به اهداف عالي انساني مصرف مي‌نمايند. بطور قطع و يقين در گسترة دراز دامن و هزارتوي فرهنگ و ادب فارسي و از شاخه‌هاي گونه گون آثار و انواع ادبي، ادب تعليمي و آثار ارزنده و جاودان آن، منبطق با اين ماهيّت ادبيّات و هنر است. با توجه به اين كه در زندگي فردي و اجتماعي، انسان هميشه با پرسش‌هاي گوناگون مواجه مي‌شود، بايد بر اين موضوع واقف بود كه كوتاه‌ترين راهي كه مي‌تواند به اين پرسش‌ها پاسخ دهد و به سوي هدف راهنما باشد؛ همانا مطالعة سودمند اين دسته از آثار است. لذا با توجه به تبحر و تلاش صاحب گنجينه‌ي تعليمي و اخلاقي، استاد ملك الشعراء بهار، ضمن ارائه تصويري هر چند كم رنگ از ادب تعليمي و جنبه‌هاي آن به معرفي اين جوانب در شعر بهار پرداختيم و تأثير پذيري شعر بهار از عوامل مختلفي چون دين اسلام، اندرزنامه‌ها، انقلاب مشروطه و شاعران ديگرو... را مورد بررسي قرار داديم.