تاثير سلنيت سديم، سلنيت سديم/ويتامينE و ويتامينE بر ميزان سلنيم، گلوتاتيون پراكسيداز، مس، روي و آهن خون بره ها

مقادير سلنيم، گلوتاتيون پراكسيداز (GPX)، مس، روي، آهن و ارتباط بين آن¬ها در 12 راس بره متعاقب تزريق سلنيت سديم (NaSe)، سلنيت سديم/ويتامين E (Se E) و ويتامين E (VitE) به مدت 90 روز بررسي شد. ميانگين غلظت سلنيم و GPX خون در گروه Se E بالاترين و VitE كمترين بود (P 0.01). درصد افزايش فعاليت GPX در گروه¬ها به¬ترتيب 10، 11 و 7 برابر سلنيم بود. مقادير سلنيم و GPX خون از روز 28 تا 90 در بين گروه¬ها متفاوت بود (P 0.01). غلظت سرمي مس، روي و آهن خون بره¬ها در گروه Se E بيشترين و VitE كمترين كاهش را داشت. كاهش مذكور براي مس و روي در بين دفعات نمونه¬گيري در گروه¬ها معني¬دار نبود ولي براي آهن در گروه سلنيم معني¬دار بود (P 0.01). ارتباط سلنيم/GPX در تمام گروه¬ها مثبت بود (r=0.99, P 0.01) درصورتي¬كه بين سلنيم و GPX با ريزمغذي¬ها در گروه NaSe منفي بود (P 0.01) باستثنا GPX كه با مس رابطه نداشت. نتيجه اين¬كه افزايش سلنيم و GPX در تزريق Se E بيشتر و برجسته بود. Se E مس، روي و آهن سرم را بيشتر ازVitE كاهش داد. مقادير تمامي شاخص¬ها در مرور زمان متغير بود (P 0.01). رابطه سلنيم با GPXمثبت ولي با روي و آهن منفي بود. نهايتاً جهت پيشگيري، درمان و رفع كمبود سلنيم تزريق Se E با در نظر گرفتن آهن بر تجويز جداگانه آن¬ها اولويت دارد.