اولويت بندي ريسكهاي موثر بر پروژه هاي فناوري اطلاعات

در دنياي پر از مخاطرات امروز ناچار به تحليل ريسكها هستيم و با برخورد با آنها ناچار به شناسايي و ارزيابي عوايدشان هستيم. تحقيق حاضر با هدف ارائه مدلي براي اولويت بندي ريسكهاي موثر بر پروژه هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات با استفاده از شبكه هاي عصبي مصنوعي در شركت ملي پخش فراورده هاي نفتي ايران صورت گرفته است. جامعه آماري تحقيق شامل پروژه هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات شركت ملي پخش فرآورده هاي نفتي در سالهاي 1384 تا 1389 ميباشد. يافته هاي تحقيق نشان ميدهد كه چهل و يك نوع ريسك بر پروژه هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات اين شركت موثر بوده و شبكه عصبي MLP (با يك لايه دروني و 16 نرون در اين لايه، 42 نرون در لايه ورودي و 5 نرون در لايه خروجي) ريسكهاي موثر بر اين پروژه ها را در قالب پنج سطح دسته بندي نمود. دسته اول ريسكها را، ريسكهاي انساني تشكيل ميدهند كه 2 درصد از ريسكها در اين دسته قرار داشته و ريسكهاي محيطي نيز در رديف آخر اولويت قرار دارند كه 18 درصد از ريسكها را شامل ميشوند.