راهكارهاي كاهش تبعيض در مديريت

تبعيض مدير نسبت به زيردستان همواره به عنوان يكي از مهمترين دغدغه ها و عامل ايجاد نارضايتي كاركنان ،نيز حل اين مسئله چالش بزرگ مديران در گذشته و حال بوده و هست. تحمل نواقص ،كمبودها و محروميت ها بسيار آسان تر از تحمل تبعيض هاست. آثار سوء تبعيض يا حتي احساس وجود آن در رفتار هاي يك سازمان يا مدير بسيار فراوان و به همان اندازه مخرب است.تبعيض باعث دلسردي كاركنان ، بي انگيزگي ، نارضايتي ، تعارض و در نتيجه كاهش توليد، كارآيي و بهره وري مي شود.اين به تنهايي آثار آن بر سازمان و مجموعه تحت امر مدير است،آثار فردي و جمعي آن حتي در بيرون سازمان به شكل مسائل روحي رواني ، فرهنگي ، اجتماعي و اقتصادي براي افراد و خانواده هايشان رخ مي نمايد. بديهي است مديريت كارآمد نه تنها بايد از ايجاد تبعيض پيشگيري نموده و آن را به حداقل برساند بلكه بايد بتواند آثار سوء و لطمات احتمالي آن را كاهش دهد. پر واضح است در يك مجموعه نمي توان تبعيض را به صفر رساند و اين فقط يك ايده آل است چرا كه در بحث مديريت با مهمترين عامل كه انسان است سر و كار داريم كه مجموعه اي از افكار ، عقايد ، معلومات ، دانش ها ، مهارت ها و احساسات را در بر مي گيرد حالا چنانچه شرايط اقتضايي و تعاملات دو و چند جانبه را نيز به آن بيفزائيم ، غير ممكن به نظر مي رسد به مديريتي بدون تبعيض دست بيابيم در اينجا ضمن تعريف ساده و روشني از مفهوم تبعيض در يك دسته بندي كلي تبعيض هايي كه در رفتار يك مدير يا سازمان ممكن است رخ دهد به سه دسته تقسيم مي شوند: تبعيض در دادن پست ها و مسئوليت ها ، تبعيض در دادن پاداش ها و پرداخت ها و تبعيض در ارتباطات فردي بين مدير و كاركنان در اين بين تبعيض در دادن پست ها و مسئوليت ها ريشه و مبناي كليه موارد ديگر تبعيض و تبعيض در ارتباطات فردي بين مدير و زير دستان غير قابل كنترل ترين نوع محسوب مي گردد. در ادامه براي هر نوع راهكار مناسبي به صورت اصولي و كاربردي مطرح شده است كه انجام آنها مفيد و تا حد زيادي از تبعيض و در نتيجه احساس وجود آن در سازمان ها جلو گيري مي كند.