بررسي تطبيقي مسئله سالم‌سازي فضاي مجازي

بشر موجودي اجتماعي است و برقراري ارتباط با ديگران و وجود تعاملات اجتماعي از ملزومات اساسي زندگي اوست. از ديرباز تاكنون راههاي مختلفي همچون پست، تلگراف و تلفن جهت حفظ ارتباطات و تعاملات افراد وجود داشته و با گذشت زمان و پيشرفت تكنولوژي، ابزار ارتباطي نيز بهبود يافته و متفاوت شده‌اند. امروزه فضاي مجازي و اينترنت به يكي از اصلي‌ترين طرق ارتباطي مبدل گشته است و زندگي بدون وجود آن تا حدودي دشوار است. به عنوان مثال، براي انجام امور بانكي به جاي مراجعه به شعب بانكي، بهترين و سريع‌ترين راه استفاده از درگاه اينترنتي آنهاست. اين موضوع در ساير امور مربوط به زندگي انسان نيز صحت دارد. به دليل نقش اساسي فضاي مجازي و اينترنت در زندگي روزمره، موضوعات مرتبط با اين فضا نيز طبعاً اهميت فراواني يافته است. مهمترين مسئله در ارتباط با اينترنت، حفظ امنيت و سلامت آن است. به عبارت ديگر، همان‌گونه كه فضاي جامعه بايد امن، سالم و مصون از خطرات مختلف باشد، فضاي مجازي كه روابط افراد اجتماع در آن جريان دارد نيز بايد سالم، ايمن و مفيد باشد. در فضايي اين چنيني مي‌توان اطمينان داشت كه ارائه خدمات و محتوا با استفاده از حداكثر فرصت‌هاي موجود و مطابق با موازين اسلامي ايراني صورت مي‌پذيرد. نخستين پرسش‌هايي كه در اين رابطه مطرح مي‌باشد اين است كه اساساً فضاي مجازي سالم داراي چه ويژگي‌هايي است؟ معيار تشخيص سلامت فضاي مجازي با استفاده از آموزه‌هاي حقوقي چيست؟ نهادهاي مرتبط با سالم‌سازي فضاي مجازي كدامند؟ و مخاطرات موجود در فضاي مجازي چيست؟ پس از مشخص شدن اين موضوعات بهتر است ابتدا اقداماتي كه تاكنون در رابطه با سالم‌سازي فضاي مجازي در سطح ملي و بين‌المللي انجام شده مورد بررسي قرار گيرند، سپس با ديدگاهي جامع به ارائه راهكار در اين زمينه پرداخته شود.