بررسي آزمايشگاهي اثر افزودني نانوسيليس بر رفتار بتن تازه

امروزه بتن به عنوان يكي از پرمصرف ترين مصالح جهان و به عنوان ماده ساختماني قرن بيست و يكم شناخته شده است. ساخت اين ماده مركب با استفاده از ارزانترين و در دسترسترين مواد ساده از يك سو، انعطاف پذيري، خواص مقاومتي و دوام آن از سوي ديگر و نيز استفاده از موادي در ساخت آن كه به پاك سازي و كاهش آلودگي محيط زيست كمك مي نمايد موجب آن شده است كه بتن به عنوان مصالحي ممتاز شناخته شود. علي رغم سادگي تهيه و ساخت بتن، به علت وجود مواد مختلف در آن و نيز اندركنش اين مواد به ويژه در ناحيه بين سنگدانه ها و خمير، هنوز در اين ماده و محصول نهايي حاصل از ساخت اجزاي آن پيچيدگي ها و نادانسته هاي فراواني وجود دارد. يكي از مهمترين پيشرفت هاي بوجود آمده در صنعت عمران، كاربرد نانو تكنولوژي و عملكرد بتن در تركيب با اينگونه مواد در جهت بهبود خواص و رفتار و ساختار آن ها و نيز بكارگيري مصالح نانو در جهت ساخت بتن با عملكرد بالا و چند منظوره است. خواص، رفتار و عملكرد بتن بستگي به نانو ساختار ماده زمينه بتن و سيمان دارد كه چسبندگي، پيوستگي و يكپارچگي را بوجود مي آورد. بنابراين مطالعات بتن در مقياس نانو و كاربرد آن ها بسيار حائز اهميت است. لذا در اين تحقيق به بررسي تأثير استفاده از نانوسيليس بر عملكرد بتن تازه پرداخته شد. براي اين منظور نمونه هاي آزمايشگاهي در طرح اختلاط هاي متفاوت ساخته شدند و تحت آزمايش اسلامپ و آزمايش توانايي عبور مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج اين تحقيق نشان داد استفاده از نانوسيليس باعث كاهش مقدار اسلامپ و نسبت ارتفاعي بتن مي شود.