راهبردهاي بهينه سازي مصرف سوخت و انرژي در مساكن و ابنيه سكونتگاهاي شهري(مطالعه موردي محله درب باباطاهر شهر خرم آباد )

با توجه به اينكه بيش از 30 درصد كل انرژي مصرفي ايران در ساختمان هاي مسكوني مورد استفاده قرار مي گيرد، طراحي و استفاده نامناسب از اين ساختمان ها و عدم سازگاري مواد و مصالح مورد استفاده با اقليم و شرايط منطقه، مي تواند باعث اتلاف مقدار زيادي از انرژي ورودي به ساختمانها شود و با توجه به اين نكته كه سير طراحي شهري و معماري سنتي ايراني همواره در راستاي كشف آهنگ طبيعت، استفاده از انرژيهاي تجديد پذير و ساختن بناهايي با كمترين مصرف انرژي بوده، در نتيجه معماري سنتي ايران مي تواند ما را براي رسيدن به اين هدف كه همانا كاهش مصرف و اتلاف انرژي در بخش ساختمانهاي مسكوني است، نزديك سازد. در اين تحقيق طراحي هاي سنتي در بافت قديم شهر خرم آباد مورد بررسي و ارزيابي قرار گرفته اند. اين ارزيابي ها چگونگي ساختار معماري را در استفاده از انرژي هاي طبيعي (خورشيد، باد ....) مورد بحث قرار مي دهد.