مؤلفه‎هاي عرفاني و ديني در شعر ملك الشعراي انقلاب قيصر امين پور

در شعر انقلاب مشخصه‌هايي همچون توجه به آيين‌هاي مذهبي چون دعاها، نماز شب، ايثار و شهادت مي‌توانست نزديكترين وجوه ممكن به عرفان باشد. قيصر امين پور با بهره‌گيري از نظام عرفاني شعر فارسي و وام گرفتن مصالح شعرعرفاني و كلاسيك و گردآوري شاعرانه آنها ستايش خود را از شهادت و شهادت‌طلبي رزمندگان و حتي مقام شهداي نوجوان وانمود مي‌كند. در نگاه امين پور، آن چنان شهادت از ارزش و تقدسي برخوردار است كه در شعر خود از شكيبايي خانواده‌هاي شهدا و دلداري‌هاي آنها نيز مي‌سرايد. امين پور با تشبيه كردن برخي از رخدادهاي انقلاب و جنگ به فاجعه كربلا، بر اين باور است كه عاشورا فريادي بود براي بازگشت انسان‌ها به حقيقت خويش و اين نگاه ژرف به عاشورا پيش از او بي‌سابقه بوده است. از ديگر مشخصه‌هاي عرفاني در آثار اين شاعر مي‌توان به تقديس امام علي (ع) و اعتقاد به امام خميني و جنبه‌هاي متعالي شخصيت او اشاره كرد. در اين پژوهش برآنيم تا با روش توصيفي –تحليلي اين مؤلفه‌ها را در آثار شاعر مورد واكاوي قرار دهيم و شدت بار عاطفي انتقال چنين درون مايه‌هايي را در شعر او و سادگي و صميميت زبان آن را بررسي كنيم.