مباني نظري ادبيات مقاومت عرار

ادبيات مقاومت، تحت تاثير شرايط و اوضاعي مانند نبود آزادي هاي فردي و اجتماعي، اختناق و استبداد داخلي، غصب سرمايه هاي اجتماعي و فردي و ... شكل مي گيرد. ادبيات مقاومت از بارزترين نمونه هاي ادبي اردن در ادوار مختلف سياسي اين كشور بوده و در هر مرحله به ياد كرد سلحشوري ها، فداكاري ها، استعمار ستيزي و ستايش وطن پرداخته است، مصطفي وهبي التل معروف به عرار ، از برجسته ترين شاعران مقاومت اردن است كه به شدت با استعمارگري بيگانگان در منطقه به مبارزه پرداخت و از جامعه و زندگي خود خشنود نبود، لذا تلاش¬هاي زيادي براي اصلاح جامعه خود از لحاظ سياسي، اقتصادي و اجتماعي انجام داد، و براي رسيدن به اين هدف روش طغيان، انقلاب، سرپيچي و چالش مستقيم با جامعه را به كار گرفت، زندگي و مرگ، عياشي و خوشگذراني و به دنبال آن اغتنام فرصت، توجه به باده و خمر و توبه عرار از مهمترين مضاميني مي باشد كه عرار بدان پرداخته است، در اين پژوهش با روش توصيفي و تحليلي، مباني ادبيات مقاومت وهبي التل بررسي مي گردد و به اين سوال پاسخ مي دهد كه عرار تا چه ميزان در ادبيات مقاومت مؤثر بوده است و به دنبال اين فرض است كه شاعر به عنوان سخنگوي مردم مظلوم و ستمديده به ستايش وطن پرداخته است.