تحليل بن مايه هاي پايداري در اشعار «معين بسيسو»

ادبيات پايداري يكي از برجسته ترين گونه‌هاي ادبيات متعهد است كه بويژه در كشورهايي كه طعم جنگ را چشيده و در راه دفاع از سرزمين، فرهنگ، آزادي و استقلال ميهن از خود پايمردي نشان داده‌اند، به رشد و بالندگي رسيده است. «معين بسيسو» از جمله شاعران نوپرداز ادبيات پايداري فلسطين است؛ شاعري انقلابي كه با سلاح قلم پا به ميدان مبارزه گذاشته است. در پژوهش حاضر كه به بررسي ادبيات پايداري در شعر معين بسيسو اختصاص يافته است،تلاش برآن بوده تا پس از تبيين ادبيات پايداري و مقاومت، به تشريح مهمترين عناصر پايداري در شعر بسيسو پرداخته شود. در اين راستا به شيوه تحليلي- توصيفي اشعار بسيسو مورد بررسي و پژوهش قرار گرفت و آنچه بدست آمد اينكه مهمترين بن مايه‌هاي پايداري در شعر وي شامل عشق به وطن، تبعيد وآوارگي، تهديد دشمن، دعوت به مبارزه، شهادت، وجدال بين اميد و نااميدي است كه شاعر با به كارگيري اسلوبهاي داستاني، غنايي و گفتگو، و زبان شعري متأثر از زمان و مكان زندگي خويش در كنار اسطوره و نماد به ترسيم آنها پرداخته است.