انقلاب اسلامي و دفاع مقدس در ادبيات مقاومت

تاريخ و ادبيات دو مقوله جدا ناپذير از هم هستند و هويت يك قوم بستگي به هويت تاريخي و فرهنگي آن دارد؛ بايد گفت ادبيات در هر دوره بر پايه بزرگترين حوادث دوران خود شكل مي گيرد كه مناسب با آن حادثه ادبيات آن دوره نيز رقم مي خورد؛ بنابراين ادبيات هر ملت، تاريخ آن ملّت است و تاريخ ملّت ادبيات آن، در كشور عزيزمان جمهوري اسلامي ايران نيز، پيروزي انقلاب اسلامي و پس از آن تهاجم حكومت بعث عراق و دفاع همه جانبه مردم ايران از كشور و همچنين تبعات مورد ابتلاي آن دوران خاطره انگيز و پر التهاب، كه رويدادهاي آن در حافظه تاريخ ثبت شده، تنوع و گستردگي موضوعات را از سوي نويسندگان، سرايندگان و محققان كشور از آن زمان تاكنون به دنبال داشته است. حقيقت آن است كه انقلاب اسلامي و دفاع مقدس فرازي مهم از تاريخ ايران زمين است؛ با شروع انقلاب اسلامي و پيروزي آن در بهمن 1357، ادبيات انقلاب نيز شكل گرفت و متعاقب آن با شروع جنگ تحميلي و دفاع مقدس، ادبيات انقلاب جاي خود را به ادبيات مقدس داد كه تا كنون نيز ادامه دارد. اين مهم به گونه اي بوده و هست كه هنوز تكثّر و تعدّد عنوان هاي نام گذاري شده ادامه داشته و اصلاحاتي چون: ادبيات جنگ، ادبيات پايداري، ادبيات مقدس، ادبيات متعهد و ... براي دفتر ادبيات آن دوره تاكنون ثبت شده و علاوه بر تعيين دو واحد درسي با عنوان آشنايي با علوم و معروف دفاع مقدس در مقاطع تحصيلي دانشگاه، رشته ي خاصي چون ادبيات پايداري در دوره كارشناسي ارشد دانشگاه نيز راه اندازي شده است. اين موارد موجب شد تا براي آشنايي بيشتر به حدود علمي و ادبي آن واژه‎ها و كاربرهاي آن، با تعريف واژه‎ها و اصطلاحات: انقلاب اسلامي، جنگ، دفاع مقدس، ادبيات جنگ، ادبيات دفاع مقدس، ادبيات مقاومت و پايداري با استفاده از ديدگاه پژوهشگران ومحققان، نقش آن بر ادبيات و به خصوص مقاومت را مورد بررسي قرار دهيم.