بررسي مؤلّفه¬هاي پايداري و عنصر تعهّد در شعر ناظم حكمت

«ناظم حكمت خيانت به وطن را هنوز ادامه مي دهد» «حكمت گفته است: ما نيمه مستعمرة امپرياليسم آمريكا هستيم» / ... / اين ها در يكي از روزنامه هاي آنكارا چاپ شد، در سه ستون با حروف سياه/ ... / اگر وطن مكيدن خون سرخ ما در كارخانه هايتان باشد/ اگر وطن چنگال ارباب¬هايتان باشد/ ... / اگر وطن نجات يافتن از ظلمت گنديدة شما باشد، من خائن به وطن هستم/ ...» ناظم حكمت، به عنوان پيشگام شعر نو تركيه شعر زندگي، شعر مردم را مي گفت. اغلب اشعار وي رنگ اجتماعي و انساني دارند اشعار وي بازتاب رنج ها، دردها، حسرت ها و ناكامي هاي مردم سرزمينش است. از آنجا كه هدف يك شاعر متعهّد حوزة ادبيّات پايداري نيز به تصوير كشيدن دردها و رنج ها و ستم هاي وارد شده بر مردم يك سرزمين و آگاه ساختن آن ها از حقوق خود و دعوت آن ها به مبارزه و پايداري است. نگارنده اين پژوهش در پي پاسخ به اين سوالات بوده است: 1- مؤلّفه هاي پايداري در اشعار ناظم حكمت كدام است؟ 2- عنصر تعهّد و التزام در شعر وي چگونه نمود يافته است؟ بررسي هاي صورت گرفته نمايانگر اين موضوع است كه وي همواره به جامعۀ خود متعهّد بوده و براي مردم و از دلِ مردم شعر سروده و مؤلّفه هاي پايداري چون؛ اميد به پيروزي و آينده اي روشن، پايبندي به وطن، ظلم ستيزي و دعوت به مبارزه، اشعار اعتراضي در انتقاد از فقر و محروميّت موجود در جامعه، انتقاد از خفقان و عدم آزادي و ... در اشعار وي ديده مي شود.