تحليل اساطير حماسي شاهنامه در ادبيات پايداري معاصر

هدف از نوشتار پيش روتحليل نمود اسطوره‌هاي حماسي شاهنامه فردوسي در آثارسه تن از شاعران پايداري معاصر، نصر الله مرداني، قيصر امين پور و عليرضا قزوه است . سيمرغ، قاف، كاوه، ضحاك، رستم، اسفنديار، سياووش، سهراب وسودابه اسطوره هايي هستند كه درصد فراواني آنها در شعر اين شاعران و براي نخستين بار علاوه بر دلايل درون متني وادبي باتوجه به دلايل فرامتني موردبررسي قرارگرفته است. نتيجه به دست آمده بيانگرآن است كه علل مختلفي از جمله فرهنگ، شرايط روحي شاعر و شرايط اجتماعي و مذهبي در ظهورو بروز انواع اسطوره و نماد در شعر اين شاعران ايفاي نقش نموده و هركدام درزمينه كميت وكيفيت كاربرد اسطوره‌هاي حماسي در شعر پايداري معاصر تاثيرگذار مي‌باشند.هم چنين با توجه به تحليل پيكره مدار مشخص شد درشعر مرداني اساطير حماسي و پهلواني بيشترين و درشعرامين پوركمترين نمود را دارند. امين پور بيشتر از نماد و قزوه بيشتر از كهن الگو‌هاي مذهبي استفاده كرده است.