تصوير صهيونيست در شعر محمود درويش (پژوهشي در ادبيات تطبيقي)

تصويرشناسي در حوزه‎هاي مختلف علمي نمود دارد، اما در ادبيات تطبيقي به رويكرد نسبتاً جديدي اطلاق مي¬شود كه به مطالعه تصوير «ديگري برون فرهنگي» در ادبيات ملي، يا بررسي تصوير يك «من» در ادبيات «ديگري» مي¬پردازد. محمود درويش ازجمله شاعراني بوده كه شعرش را وقف آرمان فلسطين نموده و به شرح ظلم و ستم صهيونيست ها و درد و رنج‎هاي فلسطينيان پرداخته، خود شاعر از دوران كودكي در صحنه‎هاي جنگ و بمباران حضور داشته وطعم آوارگي، غربت، ظلم را چشيده و شاهد درد و رنج مردم سرزمين خود بوده، بهتر مي‎تواند اين ظلم وستم ها را به تصوير بكشد. اين پژوهش تلاش كرده تا با استفاده از روش توصيفي- تحليلي وادبيات تطبيقي به بررسي ديگري صهيونيست از ديدگاه تصوير شناسي بپردازد و به ويژگي‎هاي من و ديگري و ديدگاه هايشان نسبت به يكديگر پي ببرد. نتايج حاصل از پژوهش بر آن است: محمود درويش وطن خود را يك سرزمين غصب شده كه بيانگر آوارگي هست نشان مي¬دهد و در سراسر شعرهايش در به تصوير كشيدن صهيونيست خوانش منفي دارد و صهيونيسم را قدرتي مهاجم و نژاد پرست و غاصب معرفي كرده است، كه از طرف دولت آمريكا براي تثبيت منافع آن كشور پشتيباني مي‎شود.